Brama krakowska
Brama krakowska to skały wysokie na kilkadziesiąt metrów, uformowane w taki sposób, jakby ktoś położył z każdej strony drogi po trzy brzuchate beczki. Czasem można mieć wrażenie, że za chwilę owe wrota zamkną się i w zależności, po której stronie staniemy, nie ujrzymy już albo doliny Prądnika albo wąwozu. Skały nazwę swoją zawdzięczają szlakowi handlowemu, który podobno właśnie tędy wiódł do stołecznego grodu. Dzisiaj skalna brama, wznosząca się w otoczeniu pięknych drzew, miejscami przybiera ceglasty, innym znów razem ciemny lub biały kolor. Dwie pierwsze barwy nadają jej liczne porosty, pokrywające skały, biały zaś jest wynikiem wybarwień, jakie wywołuje obecność tych roślin. Ale to procesy naturalne. Do dziś, na wyższej kolumnie bramy widoczna jest plama pozostała po zdjęciu pamiątkowej tablicy, którą w obecności prezydenta RP, Ignacego Mościckiego, odsłonięto w 1928 roku. Upamiętniać miała oddanie do użytku drogi łączącej Ojców z Krakowem i Olkuszem. Protesty miłośników przyrody były tak ostre, że usunięto ją jeszcze przed wojną.
Cuda natury polskiej .